Ojciec Osteopatii

6 sierpnia 1828 r. rodzi się trzecie spośród dziewiątki dzieci Abrahama i Marthy Still –

ANDREW – późniejszy ojciec osteopatii

Jako mały chłopiec Andrew uczy się SZTUKI LEKARSKIEJ od ojca (lekarza, kaznodzei, misjonarza), a ANATOMIĘ zgłębia podczas polowań – zdobycze myśliwskie stają się obiektem jego naukowej ciekawości

PIERWSZE OSTEOPATYCZNE ODKRYCIE jedenastoletniego wówczas Andrew miało miejsce podczas huśtania się na linie przywiązanej do drzewa. Z powodu bólu głowy musiał on zakończyć zabawę, ale wpadł na pomysł jak sobie pomóc:

„Opuściłem linę, tak, żeby zwisała około dwadzieścia pięć lub trzydzieści centymetrów nad ziemią. Potem położyłem na niej koniec lnianej chusty. Wyciągnąłem się na ziemi i położyłem kark na linie, która pełniła funkcję ruchomej poduszki. Wkrótce poczułem się lepiej, usnąłem na trochę – i ból głowy ustąpił.”

z autobiografii AT Still’

ANDREW STILL, będąc młodym lekarzem, systematycznie zajmował się APARATEM RUCHU u człowieka.

Jako materiału poglądowego używał SZCZĄTKÓW LUDZKICH, które wykradł z opuszczonych indiańskich grobów – „w imię nauki”, jak pisał w swoich w wspomnieniach.

W kieszeniach kurtki zawsze nosił ZESTAW KOŚCI. Idąc obracał je w jedną i drugą stronę, nieustannie badając dotykiem – aż nawet najmniejsze paliczki potrafił wyczuć po omacku.

T.Liem, Ch.Tsolodimos „Osteopatia”